In de herfst is de grote Parrotia persica een van de meest opvallende bomen in het park. Het is zeker de moeite waard om eens per week zijn bijzondere herfsttooi 🍂 en snel veranderende kleuren van geel tot scharlakenrood te gaan bekijken. Een echte blikvanger.
Je zou denken dat het een heester is maar toch valt hij onder de bomen groep en wel de familie Hamamelidaceae (toverhazelaars). De Nederlandse naam is Perzisch ijzerhout of Vlamboom (eerlijk gezegd past de laatste het beste).
Het is een langzaam groeiende boom die maximaal 7,5 meter hoog wordt. Heeft een korte stam met grote breed uitlopende takken. De volgroeide schors is afschilferend net zoals bij de plataan en de boom verdraagt enigszins kalk in de grond. Zijn hartvormige bladeren zijn tot 10 cm lang en kleuren in het najaar in allerlei tinten van geel, oranje tot scharlakenrood en purper. In de winter valt het blad van deze bladverliezende boom en wordt de bijzondere stam goed zichtbaar.
Tussen januari en maart verschijnen er op het kale hout kroonbladloze bloemetjes met rode meeldraden waarna de boom weer uitloopt. De nieuwe bladeren zijn felgroen en lopen later rood gerand uit.
Wat ons zorgen baart is dat de Parrotia op een natte plek in het park staat waar de drainage niet goed werkt. We zijn op zoek naar een oplossing hiervoor, want het zou zonde zijn als deze prachtige boom van bijna 75 jaar oud ten onder zou gaan door ‘natte voeten’.
